Femke en Marciano winnen het boek Bezeten

In juni werd al bekend gemaakt wie de Ton Boot contest hadden gewonnen: Femke Jansen en Marciano Groeizaam. We hebben de trotse winnaars nu ook in beeld met hun ontvangen boeken.

Binnenkort komt er een nieuwe contest op st4r.nl. Hou de site dus in de gaten!

En de winnaars zijn:....

Wie o wie heeft het boek ˜Bezeten gewonnen? De autobiografie over de meest succesvolle coach in de Nederlandse geschiedenis.

De prijsvraag luidde:

Hoeveel landstitels heeft coach Ton Boot op zijn naam staan?

Het antwoord op deze vraag is: veertien landstitels.
Hij behaalde zijn eerste landstitel in 1979 met Den Bosch en zijn laatste in 2004 met Groningen.

Uit de vele inzendingen zijn er twee gelukkige winnaars uitgeloot:

Marciano Groeizaam en Femke Jansen!!

Met de winnaars wordt contact opgenomen.

Van harte gefeliciteerd met het winnen van de prijsvraag en ontzettend veel leesplezier toegewenst!

Deze prijsvraag is mogelijk gemaakt door uitgeverij Nieuw Amsterdam.

Win een boek over Ton Boot

Voor sommigen is basketballcoach Ton Boot een voorbeeld en een goeroe, voor anderen een vervelende, botte man. Maar zelfs diegenen die de meeste kritiek leveren zijn het er mee eens dat Ton Boot een topcoach is. Volgens de Volkskrant zelfs de beste coach van de twintigste eeuw. Als speler domineerde Boot twee decennia en daarna werd hij als coach een levende legende. Wat drijft Boot om op 66-jarige leeftijd na ontzettend veel successen op jacht te gaan naar zijn volgende prijs?

ST4R geeft je nu, met dank aan uitgeverij Nieuw Amsterdam, de kans om 1 van de 2 exemplaren van het boek "Bezeten" te winnen. Lees verder voor de prijsvraag.

Museumplein
Schrijver (Igor Wijnker) schetst in het boek “Bezeten” eerst het leven van de in 1940 geboren Amsterdammer Ton Boot en volgt de coach tijdens zijn laatste seizoen in Groningen,de stad waar basketball passie op niet-Nederlandse wijze wordt beleefd. Ton Boot speelde zelf in zijn jongere jaren altijd op het Museumplein en was daar vaak al om 7 uur s’ochtends te vinden om zichzelf keihard te trainen. Hij werkte aan zijn fundamentals en deed er alles aan om de beste te worden. Hij heeft zelfs 148 interlands voor Oranje gespeelt.

Stuk uit het boek
Een willekeurige vroege ochtend in 1955. De brede klinkerweg die het Museumplein in tweeën sneed, was leeg. Uit de hoge lantaarns met sierbogen kwam nog licht. Het enige wat je hoorde was gekwetter van vogels en de doffe stuiters van een zware bal. Op een betonnen sportveld trainde een veertien jarige jongen voor zichzelf.
Amsterdam begon te ontwaken. In de verte klonk de bel van de eerste tram. Kaarsrechte heren in grijze pakken met vilthoeden op, waren onderweg naar hun bestemming en keken vanaf hun rijwiel naar de eenling op het pleintje. Een enkele nieuwsgierige stapte even af.
De jongen keek ernstig, alsof hij aan het werk was. Basketbal als lopendebandwerk: drie keer stuiteren en schieten. Snel de bal ophalen en opnieuw. Een eindeloze herhaling en in zijn hoofd; continu de stem van zijn strenge alter ego, coach Boot: “Concentreren! Concentreren! Concetreer op de basket, gebogen knieen, bal omhoog brengen met beide armen - ligt ie goed in de hand - nu knieen strekken, elleboog strekken, en schiet. Blijf naar de basket kijken - niet naar de bal - wijs de bal na. En nog een keer, kom op! Sneller!!”
De jongen sloeg geen acht op zijn omgeving, had alleen oog voor de bal en de ring.
Sinds de basketbalvelden twee jaar geleden waren aangelgd, was hij hier elke dag te vinden. Hij trainde ook veel thuis, op het pleintje van de Dongeschool, maar op het Museumplein waren meer toeschouwers.
De lichtgetinte en opvallende jongen was in korte tijd uitgegroeid tot een bezienswaardigheid in het schoolbasketball. Een exotische attractie die extra publiek trok en bij wie mensen in de buurt wilden zijn. Ton vond het heerlijjk om op te vallen met basketballen. Hij was heel aanwezig en iedereen hing om hem heen. Ook veel meiden. Maar dat interesseerde Tonnie verder niks. Hij deed zijn ding.”

Ton Boot als speler

Boot-methode
Na jaren succesvol te zijn geweest als speler kreeg Ton Boot in 1979 de kans om Amsterdam te coachen. Hier zag hij echter niet veel kansen mee en gaat in 1978 naar Den Bosch.
Zijn laatste jaar als coach is een spannend jaar waarin Boot de confrontatie zoekt met het bestuur, de begeleiding, trouwe supporters en vooral met zeven hardleerse Amerikanen in zijn team. Hij pakt al zijn spelers op zijn Boot-methode keihard aan. Hierbij is hij niet bang om ze eerst af te breken en daarna op te bouwen tot onverslaanbare basketball machines. Hiermee heeft hij ontzettend veel successen geboekt.

Ton Boot als coach, helemaal rechts in de grijze broek

Prijsvraag
Met dank aan uitgeverij Nieuw Amsterdam geeft basketballvereniging ST4R nu twee exemplaren van het boek “Bezeten” weg! Het enige wat jij ervoor hoeft te doen is de volgende vraag goed beantwoorden en mailen.

Hoeveel landstitels heeft coach Ton Boot op zijn naam staan?

Mail je antwoord voor 1 juni naar pim.lokhoff@st4r.nl. Onder de goede antwoorden worden de twee boeken verloot. De winnaars worden begin juni bekend gemaakt.

Vragen kunnen ook worden gemaild naar pim.lokhoff@st4r.nl.

Met dank aan: